Bezsenność jest jednym z najczęstszych problemów, z jakimi pacjenci zgłaszają się po poradę lekarską. Często w jej leczeniu stosowana jest farmakoterapia.

Leki nasenne i uspokajające (w tym pochodne benzodiazepiny oraz niebenzodiazepinowe lekkie nasenne, tzw. leki Z) stanowią ważny element leczenia wspomagającego, szczególnie:

• w okresie ostrego wystąpienia ciężkich objawów bezsenności, gdy zbyt krótki czasu snu powoduje znaczne wyczerpanie u pacjenta, utrudnia funkcjonowanie lub jest przyczyną silnego stresu.
• w okresach zaostrzenia bezsenności przewlekłej prowadzących do pogorszenia samopoczucia i funkcjonowania w ciągu dnia

Należy jednak pamiętać, że czas stosowania leków nasennych i uspokajających powinna być ograniczony. Stosowane zbyt długo – szczególnie przez osoby starsze – mogą przynieść więcej szkód niż pożytku. Przewlekła farmakoterapia lekami nasennymi w tej grupie wiekowej wiąże się z istotnym wzrostem ryzyka upadków, zaburzeń poznawczych oraz uzależnienia.

Z tych powodów każdy lekarz powinien stosować się do zasad bezpiecznego ordynowania leków nasennych, a w przypadku pacjentów przyjmujących je przewlekle – podjąć próbę ich stopniowego odstawiania, czyli depreskrypcji.

Misja

Naszą misją jest dostarczanie rzetelnej, opartej na dowodach (EBM) wiedzy z zakresu skutecznego, nowoczesnego i przede wszystkim bezpiecznego leczenia bezsenności. 

Prof. Adam Wichniak, Prezes Narodowej Fundacji Snu